NO ME
ถึงตอนนี้กูรู้เเร้วว่ากูควรทำยังงัย ....
กูควรหยุดใช่มั๊ย.. กับสิ่งที่เป็นปัยด้ายยากจิงๆๆๆ
บอกกับตัวเองหั้ยพอเเค่นี้เหอะ พูดกับตัวเองมานานเเละ
เเละต้องทำหั้ยด้ายด้วยมึง---
กับบางสิ่งที่อยู่กั้ยเเค่เอื้อม เเต่การคว้ามันมาครอบครอง มันเปลี่ยนปัยเเล้ว
เหมือนกับที่เทอบอกย้ำกับเรา ว่ามันเปลี่ยนปัยเเร้ว**
เเล้วครวทำงัยต่อดี... พอเหอะ ยอมรับความเป็นจิงมั่งก็ด้ายนี่หว่า
หลายครั้งที่เราต้องกลับปัยเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่
ก็รู้ว่ามันมั่นสนุกเลย
ทรมานตัวเองมากกว่า ...สักวัน วันนั้นต้องเป็นของกู
มั่ยอยากเริ่มใหม่อีกหลายๆครั้ง มั่ยจบสักที
**มันเสียเวลาทำจัย**
มั่ยมีสิดที่จะห้ามตัวเทอด้ายทุกอย่าง..เพราะตัวเทอก็คือตัวเทอ
ส่วนเราก็คือเรา มันเเตกต่างกัน*** มากมาย
สำหรับเรามันยากนะที่ต้องมานั่งคอยทำจัย
เเต่เราต้องหั้ยยด้ายใช่ป่าว...ววว
เพราะเรื่องราวทั้งหมดมันเกิดขึ้นที่เรา
เทอมีความสุขเเร้ว เเร้วเราทำมัยต้องเข้าปัยคั่นกลางด้วยหว่ะ
ความสุขของเเกครั้งนี้ถ้ามั่ยมีเรา มันก็คงจะดี
เทอเองก็คงมั่ยต้องมาลำบากจัยอีกเเร้วหล่ะ
วันนี้เราเดินจากเทอปัยเองดีกว่ามั๊ย
ทุกอย่าง ทุกคำพูดที่เทอเคยพูดมา เราจะถือว่า
เรามั่ยเคยรับรู้อะรัยทั้งนั้น ปล่อยมันปัยเหอะ
คิดมากก็เครียดเองป่าวๆๆๆๆ
มั่ยมีคัยช่วยเราด้ายนอกจากช่วยตัวเอง
หั้ยเวลากับตัวเองมากๆๆ เหมือนที่เทอเคยบอกเรางัย
มั่ยต้องเอาเรื่องของเราปัยคิดอีกเเล้วเเหละ...
ปล่อยมันปัยเหอะ
ก่อนนอนทุกคืนตอนนั้นเราอธิษฐานว่า**ขอหั้ยเราด้ายรักกัน**
เเต่สำหรับตอนนี้มันกลายเป็นว่า **ขอหั้ยเราลืมเทอด้ายสักที**
มั่ยว่ามันต้องใช่เวลานานสักเเค่ไหนเราต้องลืมเทอหั้ยด้าย
มั่ยรู้ว่ามันจะอีกนานเเค่ไหน....ที่เราจะตัดเทออกปัยจากความคิดเราด้าย
เมื่อไหร่หล่ะที่มันจะเหลือเพียงเเค่ความทรงจำกับภาพเวลาเก่าๆๆ
ที่เราเคยรักกัน เเล้วเมื่อไหร่หว่ะที่เราจะทำจัย ยอมรับความเป็นจิงด้ายสักที
ขอบคุนสำหรับวันเวลาดีๆที่เทอเคยมีหั้ยกัน
มันอาจจะนานเกินปัยมั้งสำหรับเทอ
ช่วงเวลานั้นเราทำดีที่สุดเเล้ว....
ตอนที่เทออยู่กับเรา เทอหั้ยเราด้ายทุกอย่าง จนเรามั่ยเคยเรียกร้องรัยเลย
เเต่ตอนนี้มันหมดปัยกับเวลาเเล้ว
เราขอบคุน....
เราขอโทดสำหรับทุกอย่างที่เราเคยทำหั้ยเทอเสียจัย
มั่ยมีรัยจะเเก้ตัวเเล้ว
เทอบอกเราว่า มันสายเกินปัย....
ขอโทดหว่ะ ที่เวลานั้นเราหั้ยเทออยู่คนเดียว
โดยที่เรามั่ยเคยหันกลับปัยมองว่าเทอจะเป็นยังงัย
ตอนนี้เรารู้เเร้วว่าตอนนั้นเทอเป็นงัย
เป็นเเบบเรานัยเวลานี้งัย !!
สำหรับเทอความคุ้นเคยมันคงหายปัยเรื่อยๆๆเเล้วสิ..เเต่มั่ยเป็นรัยมันก็ต้องมีบ้าง
โทดตัวเองดีกว่า
เพราะตอนนั้นเรามั่ยสามาดดูเเลเทอด้าย
หั้ยเขาดูเเลเทอเหอะ
ทำมัยหว่ะ ตอนนั้นเราพูดกับเทอมั่ยชั่ยหรอ
ว่าเราอยู่คนเดียวด้าย
เเต่........มัยตอนนี้ กูอยู่มั่ยด้ายหว่ะ..
เบื่อตัวเองที่ต้องเป็นเเบบนี้
เทอมีเขาเเร้ว..เทอปัยเหอะ...
มั่ยอยากยื้อ มั่ยอยากรั้ง ยื้อปัยมันก็เท่านั้น
เทอเริ่มต้นใหม่กับคนที่เทอคิดว่าใช่เหอะ...
ขอโทดชั้นเองก็เสียจัยมั่ยต่างกัน !!!
ทำมัยเราถึงมั่ยอยากอยู่คนเดียวหว่ะ
เพราะมั่ยยังมั่ยชินหรือป่าว
หรือเพราะเรายังตัดเทอมั่ยขาด
เสียจัยกับการกระทำของตัวเองหว่ะ
มั่ยงั้นตอนนี้เราก็ยังมีเทออยู่ข้างๆๆ
ทำมัยทุกคนต้องถามถึงเทอหว่ะ
มันเป็นเรื่องที่เรายังมัยอยากตอบ
เเต่เราก็ตอบเขาปัย ว่า ช่างมันเหอะ
อย่าถามด้ายมั๊ย
ตื่นเช้าเรานึกถึงเรื่องเทอเป็นสิ่งเเรก
สิ่งต่อมาคิดว่าวันนี้เราต้องอยู่คนเดียวอีกเเร้ว
เดินปัยตามทางของมันเเละกัน
มั่ยว่ารัยมันจะเกิดมันก็ต้องเกิด
อยากลืมเทอหั้ยด้ายเร็วๆๆๆๆๆหว่ะ
**ก็เลิกกันเเล้วหั้ยมันจบๆปัย** คนที่เเพ้ก็ต้องดูเเลตัวเอง....
จากวันนี้ชั้นต้องนับ 1 อีกครั้งเพื่อลืมเรื่องราวที่ยังค้างคานัยจัย
เมื่อเจอเทอกับเขา..
มันรับมั่ยทันที่เจอวันนี้รุนเเรงปัย
เกินกว่าหัวจัยจะยอมรับมัน
หลับมั่ยลงมั่ยรู้ทำมัยตัดเทอมั่ยขาด
มันยังรักมั่ยด้ายตั้งจัยกลับมาวุ่นวาย.....
มั่ยเกี่ยวกับเทอเลยชั่ยมั๊ยที่ชั้นทามปัยทุกอย่าง
มั่ยควรมีความหวังมั่ยควรรักเทอใช่มั๊ย
อยากบอกตรงๆว่าชั้นท้อ
ชั้นขอหยุด พอเเร้วจัย
ถึงชั้นจะรักเทอเท่าไหร่
เเต่ชั้นต้องยอมรับความเป็นจิง.......
ลาก่อนคนที่เราเคยรัก
จากนี้ขอหั้ยเทอโชคดี.........ตลอดปัย
รักกันหั้ยดีดี.......
อ่านแล้วล่ะ
+++ทามดีที่สุดแร้ว
+++..ยังต้อนรับ+++เสมอนะ
อัยหอยมิ้นท์